Paniom z KGW
Jest gdzieś taki skrawek świata,
gdzie powracać pragnę wciąż,
gdzie wdzięcznego śpiewu ptaków
nie zagłusza gniewu cień.
Tam życzliwość mieszka w domach,
zapach traw kołysze sny,
chleb ma smak prawdziwych uczuć
które w każdym sercu lśnią.
Tam nadzieja ciągle błyszczy
na stoliku trudnych dni.
Wspólna radość, miłość, smutek
uczą cenić życia dar.
A królewskie krajobrazy
budzą łezkę tęsknych chwil,
gdy najwyższy czas nadchodzi,
by opuścić zieleń traw.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz