Prawdziwa

Gdy przyjdzie potrafi zaskoczyć

w największej chwili zwątpienia.

Jak ogień neurony poparzy,

by nic nie było takie samo.

Zamyka oczy na wczoraj,

na jutro bramy otwiera.

Uśmiech powiesi cichutko

i pewność bez zakłamania.

Wywróci kołami do góry

plany i smutków tysiące.

A bez niej szarość zupełna

i nijakość codzienna się snuje.

Ciepłem szacunku otuli,

ufnością bez skazy cienia.

Bo taka właśnie jest miłość.

Ta prawdziwa, nieudawana.

Porządek

przyszedł sobie moment kiedy słów zabrakło

by wyrazić szczęście najzwyklejsze takie

kiedy oczy patrząc zobaczyły siebie

w drugiej prostej duszy wybielonej wiarą

gdy pewności owoc w uśmiech się zamieniał

uwierzyłam nagle w tej bliskości siłę

której tak zaufać nie umiałam wcale

i wnet strach się schował gdzieś za siódmą rzeką

teraz tak wyraźnie widzę schemat prosty

że przypadki w życiu to mit zakłamany

że tak pięknie wszystko Bóg nam poukładał

i że miłość stawia właśnie tam gdzie trzeba