Wsłuchana w ciszę

wsłuchana w ciszę
zatapiam myśli w morzu wspomnień
odnajduję sens istnienia
a zarazem ciekawość porywa mój umysł
milczenie ukrywa wielkie tajemnice
nie odkryte przez zwykłych ludzi
odpowiadam w myślach na głuche pytania
ogarnia mnie wciąż cisza
daje czas pozbierać rozbiegane myśli
a ja błądzę pośród nich
nie wiedząc dokąd zmierzam

Studnia

szukam…
odpowiedzi na pytania

neuronalnych ścieżek

niezliczonych myśli

pukam…

do serca pokoju

by odnaleźć życie

haftowane wiarą

gubię się za rogiem

krok przed rozwiązaniem

upadam boleśnie

na kamienie kłamstwa

czekam wciąż na Ciebie

na Twą dłoń ukradkiem

kiedy chwycisz mocno

i pomożesz powstać

wskażesz drogę prawdy

by uzdrowić myśli

zatopione w błocie

przy najbliższej studni

pełnej wody życia