Łączna liczba wyświetleń

piątek, 31 stycznia 2014

Mikrobiologiczna wena


tak daleko w błogiej ciszy
dusza moja gna na chmurce
serce tyka w rytmie walca
tańczą myśli i marzenia

nuda zmyka gdzieś do lasu
bór ją chłonie żywcem zżera
rzeczywistość nie istnieje

zamknij oczy a uwierzysz
jak wesoło można tańczyć
z wyobraźnią za pan brat

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz