Studnia

szukam…
odpowiedzi na pytania

neuronalnych ścieżek

niezliczonych myśli

pukam…

do serca pokoju

by odnaleźć życie

haftowane wiarą

gubię się za rogiem

krok przed rozwiązaniem

upadam boleśnie

na kamienie kłamstwa

czekam wciąż na Ciebie

na Twą dłoń ukradkiem

kiedy chwycisz mocno

i pomożesz powstać

wskażesz drogę prawdy

by uzdrowić myśli

zatopione w błocie

przy najbliższej studni

pełnej wody życia