człowiek - chytry wynalazek
skomplikowany od każdej strony
ciało utkane tysiącami struktur
stworzył Najlepszy Architekt świata
wykreował każdy szczegół tej cudownej masy
połączył z życiem
nasączył rozumem
pozwolił nam tylko formować własne dusze
lecz bez Boga
wychodzi z nich ciągle niekształtna grudka
z której odpadają uczucia
bo ludzie nie są w stanie kochać bezinteresownie
gdy wnętrze niewidzialne
nie czuje bożej dłoni
Jestem pod wielkim wrażeniem wiersza,niezwykle przemyślany,pełen słusznych spostrzeżeń ze smutną prawdą,myślę,że często człowiek zbyt póżno pojmuje ideę ziemskiego bytu,wcześniej nie doceniając wyższych wartości gubi się w przepychu własnego ja",sądząc,że świat należy do niego i wówczas traci to co jest prawdziwym szczęściem*))pozdr.
OdpowiedzUsuńDziękuję za piękną i mądrą refleksję.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam raz jeszcze..
Janina