niezastąpionej Klaudii
przyjaciółko droga
tak ciężko samej marzyć
tak ciężko wychodzić ze zwątpienia
los podzielił nasze drogi
i wyrzucił mnie w odległy świat
brak mi zwykłej chwili
krótkiej rozmowy
podnoszącej upadłą duszę z rozpaczy
zwykłego słowa
tak prostego
bez większego znaczenia
nie pasuję do rękawiczki tej rzeczywistości
wciąż spoglądam na przyjaźń wokoło
nie potrafię odnaleźć podobnej duszy
potrzebuję Twej dłoni
która osuszy łzy samotności
i przegoni lęk
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz