Polityka

namaluję obraz

na nim życie nie szczędzi radości

dzieci wesoło biegać będą

po parku z marzeń

zatracając się w zieleni trawy

naszkicuję cień problemów

by wbić je mięciutko

w przeszłości niepamięć

namaluję miłość

dwoje ludzi z jednym sercem

już na zawsze połączonych w ciele

i rozbudzę ciepłe barwy uczciwości

by naiwność miała równe szanse

wtedy sielskiego dzieła wspaniałość

wrysuje się w umysły wielu

tak aby nigdy

nie zapaliła się lampka z telegramem

że przecież

nie jestem w stanie namalować

najzwyklejszej ciemności

to tylko ludzka wyobraźnia

potrafi ze słów wielkich

ulepić rzeczywistość