Miłość

zakochałam się w promyczku słońca
choć jak zwykle załamany wpadł przez szybę

ustawiłam przed nim mały pryzmat marzeń

by wyłuskał z nich kolory życia

przyjaźni prostą myślą pokochałam

świetlistej wiązki magiczny dualizm

która tak często się rozdrabnia
w miliony lekarstw

leczących wszyściutkie problemy

a czasem stanowczą falą zatroskania

wybija z głowy fotony smutku