gdy na stole świeca płonie
hen na niebie zorza błyska
kiedy w sercu miłość kwitnie
wyrażona opłatkowo
wniknąć w przeszłość nam wypada
czym nas rok obdarzyć raczył
czy radości zadumaniem
czy też łez kroplami w ciszy
kto pokochał w nas pomimo
szczerych dziwactw komplet szary
a dla kogo ogniem siarki
wydały się nasze słowa
czas wybaczyć czas pokochać
czas zapomnieć o minionym
wziąć opłatek w ciepłe dłonie
które serce dziś rozgrzewa
poczuć więź teraźniejszości
i pozwolić się narodzić
tej miłości w zwykłej chwili
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz