Unicus

lat dziecięcych prosty zapach

wciąż przenika ulic dusze

które nadal tajemnicze

chociaż znasz je od podszewki

wszędzie kwitnie zaskoczenie

wonią fiołków przepojone

milion wspomnień tysiąc twarzy

krąży w rozbudzonych myślach

i cichutko bez pośpiechu

szepce w ucho swą historię

miejsce gdzie pogarda znika

a przyjaźni brzeg tak bliski

myśl tu każda się przemienia

w lek bezpieczny sen niosący

swym działaniem niwelując

gorzki posmak łzy problemów

tu odrodzisz się na nowo

tutaj się przed smutkiem skryjesz

by przegonić czas samotny

który niesie wątpliwości

dzięki niemagicznej magii

pojmiesz miejsca tego siłę

za nim serce tęsknić będzie

dusza błądzić pocznie nocą

jeśli tylko sens zrozumiesz

myśli mocno duszę ścisną

jęczeć będą byś odwiedził

raz tysięczny miasto marzeń