Pąki

czekam na wiosenne słońce

na zapach fiołków za domem

cytrynowe skrzydła beztroskich motyli

wtopione w zieleń pierwszej trawy

gdy życie unosi się w powietrzu

płynąc melodią pieśni słowika

biegnę na łąki dywanów kwiecistych

na pola usiane kępami traw

zastygam w bezruchu i marzę

o tym jak cudowny stałby się świat

gdybyśmy mogli jak te proste drzewa

bez względu na liczbę lat na ramieniu

pozwolić rozkwitać na nowo

pąkom miłości i przebaczenia

każdego roku o tej samej porze

uczyć się życia od początku