Wróżka

puk puk w okno

stuka deszczu kropla

ślizga się po szybie

nie otwieraj zostaw

po co Ci łza obca

wzrok płomienny zapal

spójrz na smutek słony

wysusz go spojrzeniem

tym cieplutkim Twoim

wiesz tym takim zwykłym

a kryształków kilka

po łzie wysuszonej

życie Twe doprawi

soli smakiem czystym

sklejonym z miłości

taka właśnie z Ciebie

smutku morderczyni

seryjna karana

przez rozpaczy władcę

reżyserka prawdy