Porządek

przyszedł sobie moment kiedy słów zabrakło

by wyrazić szczęście najzwyklejsze takie

kiedy oczy patrząc zobaczyły siebie

w drugiej prostej duszy wybielonej wiarą

gdy pewności owoc w uśmiech się zamieniał

uwierzyłam nagle w tej bliskości siłę

której tak zaufać nie umiałam wcale

i wnet strach się schował gdzieś za siódmą rzeką

teraz tak wyraźnie widzę schemat prosty

że przypadki w życiu to mit zakłamany

że tak pięknie wszystko Bóg nam poukładał

i że miłość stawia właśnie tam gdzie trzeba