Porównanie

Padały słoneczniki jeden po drugim,

lekko osuwając się na ziemię.

Zbyt lekko, by wyrazić palący gniew.

Opierały swe ciężkie głowy o towarzysza,

który wnet zamieniał się w podnóżek.

Tarcze błyskały na słońcu,

po czym opuszczały z trzaskiem żyrafie szyje,

by zacząć już na zawsze żyć oddzielnie.

Jedne pełne nasienia o przyszłości niewiadomej,

drugie wydziobane przez ptactwo, porzucone w polu.

Pozostał tylko... stos badyli poległych,

by przekonać o przemijalności bytu.

A jeszcze wczoraj były takie piękne...