Łączna liczba wyświetleń

piątek, 7 stycznia 2011

Cisza bieszczadzka

morze życia spokojnie faluje
nad nim przemyka lekko chłodny wiatr
serce przepełnia radość
zaklęta w uśmiechu dziecka

czas zatrzymuje się i trwa
w chwili błogości
cisza osnuta oddalą dźwięcznych głosów
porusza duszę zamgloną tęsknotą
wczorajszego dnia

zapomniane marzenia wracają
niczym rajskie motyle
kołysząc do snu wszelkie smutki
ukryte po zakamarkach
serca pragnącego miłości
pokrewnego cienia

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz